مرکز پژوهش های علمی و مطالعات استراتژیک خاورمیانه (با مشارکت انجمن علوم سیاسی ایران) مطالعات منطقه ای: اسرائیل شناسی و آمریکاشناسی 1735-2258 25 4 2025 02 19 Trump Administration’s Foreign Policy Identity in the Context of U.S. Foreign Policy Traditions: A Focus on Populist Jacksonianism هویت سیاست خارجی دولت ترامپ در چارچوب مکاتب سیاست خارجی ایالات متحده: تأکید بر جکسونیسم پوپولیستی 226045 FA سیدمجتبی جلال‌زاده دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل (دانشگاه آزاد اسلامی، 1395) 0009-0008-8706-8396 Journal Article 2025 04 09 The foreign policy of the United States has historically evolved within the framework of competing schools of thought, notably Wilsonianism, Hamiltonianism, and Jacksonianism. With the election of Donald Trump and his two presidential terms (2017-2021 and 2025–present), U.S. foreign policy underwent significant transformations characterized by nationalist, isolationist, and populist tendencies. This study aims to identify the ideological orientation of Trump's foreign policy by analyzing it through the lens of traditional American foreign policy schools. This is a qualitative, descriptive-analytical study that employs critical discourse analysis and qualitative content analysis. The data corpus includes presidential speeches, official policy documents, and foreign policy actions taken during both terms of Trump’s presidency. These data are analyzed across five key policy domains and compared with the core features of the Wilsonian, Hamiltonian, and Jacksonian schools. Findings indicate that Trump’s foreign policy aligns most closely with the Jacksonian tradition, particularly in a revised form referred to as “populist Jacksonianism.” Characterized by anti-elitism, aggressive nationalism, hostility toward international institutions, discursive enemy construction, and a highly personalized and media-driven style, Trump’s foreign policy diverges significantly from both Wilsonian liberal internationalism and Hamiltonian institutional economic engagement. This ideological orientation not only shaped the core of Trump’s first term but has continued and even intensified during his second term in office, potentially reshaping the future trajectory of American foreign policy. سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا همواره در بستر سنت‌های فکری متنوعی شکل گرفته است که در قالب مکاتبی چون ویلسونیسم، هامیلتونیسم و جکسونیسم قابل تحلیل‌اند. با روی کار آمدن دونالد ترامپ و آغاز دو دوره ریاست‌جمهوری او (۲۰۱۷–۲۰۲۱ و ۲۰۲۵–اکنون)، سیاست خارجی آمریکا دچار تحولات بنیادینی شد که بسیاری از تحلیل‌گران از آن با عناوینی چون انزواگرایی، ناسیونالیسم اقتصادی و پوپولیسم بین‌المللی یاد کرده‌اند. هدف این پژوهش آن است که هویت سیاست خارجی ترامپ را در چارچوب مکاتب سیاست خارجی آمریکا بررسی کرده و مشخص کند که سیاست خارجی او با کدام‌یک از سنت‌های نظری بومی در سیاست خارجی این کشور انطباق بیشتری دارد. پژوهش از نوع کیفی و توصیفی-تحلیلی است و از روش تحلیل گفتمان انتقادی و تحلیل محتوای کیفی بهره گرفته است. داده‌های پژوهش شامل سخنرانی‌ها، اسناد رسمی، سیاست‌ها و مواضع دولت ترامپ در دو دوره ریاست‌جمهوری اوست که در پنج حوزه کلیدی سیاست خارجی بررسی و با مؤلفه‌های سه مکتب مذکور تطبیق داده شده‌اند.یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که سیاست خارجی ترامپ بیشترین هم‌پوشانی را با مکتب جکسونی، به‌ویژه در قالب بازتفسیر‌شده آن یعنی «جکسونیسم پوپولیستی» دارد. سیاست خارجی ترامپ با ویژگی‌هایی چون ضدنخبگی، ناسیونالیسم تهاجمی، تقابل با نهادهای بین‌المللی، دشمن‌سازی گفتمانی، و سبک رسانه‌محور، از سنت‌های ویلسونی و هامیلتونی فاصله گرفته و در قالب یک گفتمان نوین از جکسونیسم قابل تحلیل است. این الگو نه‌تنها در سیاست‌های دوره اول، بلکه در دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ نیز تداوم و تشدید یافته و می‌تواند بر مسیر آینده سیاست خارجی آمریکا تأثیرگذار باشد.