روابط بین روسیه و اسرا ییل، با توسعه دیدگاه های استراتژیک و سیاست های راهبردی دو دولت پس از جنگ سرد تکامل یافت. پیشرفت مداومی که از احیای روابط دیپلماتیک در سال 1991 - و به ویژه  از سال 2000 که ولادیمیر پوتین قدرت را به دست گرفت - صورت گرفت نمایانگر بهبود قابل توجهی در فضای امنیت ملی اسرا ییل و یک دستاورد مهم برای سیاست جهانی و منطقه ای روسیه محسوب می شود. بهترین روابط دو جانبه میان آنها از سال 1991 تاکنون شکل گرفته است. از زمان مداخله روسیه در سوریه در سال 2015 ، هر طرف، دیگری را به عنوان یک بازیگر اصلی در منطقه می بیند که ظرفیت آن بر منافع امنیت ملی اش تاثیر می گذارد. منافع دو ایالت به ندرت با هم یکسان هستند؛ اما اغلب همگام هستند. حتی در مواردی که با هم مخالف هستند، هر دو طرف اهمیت یکدیگر را تشخیص داده و تلاش های قابل توجهی را برای حل اختلافات انجام می دهند. رژیم اسرا ییل به عنوان یک قدرت منطقه ای قوی قابلیت اخلال در معماری استراتژیک برنامه ریزی شده مسکو در خاورمیانه را دارد. از سوی دیگر، روسیه از نزدیک با رقبای اصلی اسرا ییل در منطقه، یعنی ایران و سوریه متحد است و امروزه عملا مرزی با رژیم صهیونیستی در بلندی های جولان دارد. حضور نیرو های روسی یک پیچیدگی و یک ترمز برای فعالیت اسرا ییل فراهم میکند. اورشلیم امیدوار است که مسکو بتواند مشتریان منطقه ای خود را هنگامی که فعالیت های آنها منافع آن را تهدید می کند مهار کند.