از زمان پیروزی انقلاب اسلامی در سال 1357، ایران، رژیم صهیونیستی را رژیمی نامشروع و جعلی دانسته است؛ اسرائیلی ‌ها نیز با درک ماهیت ضد صهیونیستی انقلاب اسلامی ایران از هیچ تلاشی برای تضعیف و نابودی نظام اسلامی دریغ نورزیدند. از این روی، رژیم صهیونیستی ایران را یک تهدید وجودی، ماهوی و نابودگر برای خود تلقی می‌کند.
در همین چارچوب رژیم صهیونیستی طی سال‌های اخیر با تأکید بر تهدید برنامه هسته‌ای ایران کارزار ایران هراسی و فشار بر ایران را در جامعه بین المللی به راه انداخته است. رژیم صهیونیستی تا پیش از توافق هسته‌ای ایران و 5+1 در سال 2015، در قبال ایران راهبردهای گوناگونی را اتخاذ کرده است؛ اما پرسش اصلی پژوهش حاضر آن است که مختصات راهبرد های آینده رژیم صهیونیستی در قبال برنامه هسته ای ایران چه خواهد بود؟ آیا رژیم صهیونیستی به راهبردهای قبلی خود علیه ایران ادامه خواهد داد یا در چارچوب شرایط جدید تغییراتی را در راهبرد خود در قبال ایران اعمال خواهد داد؟
یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد اگر تا قبل از این رژیم صهیونیستی پیشبرد سناریوی ایران هراسی و پررنگ کردن تهدید ایران در جامعه جهانی، اقدامات مخفی، دیپلماسی فشرده و تهدید به استفاده از گزینه نظامی بود از این پس راهبرد این رژیم در مواجهه با ایران مبتنی بر محورهای جدید، از جمله تثبیت موقعیت خود به عنوان ناظرِ برنامه هسته ای ایران و هم چنین مهار ایران از طریق تداوم بخشیدن به جنگ های داخلی در حوزه های نفوذ ایران، بازطراحی شده است.