امنیت ملی در هر کشوری تابعی از مجموعه تحولات داخلی و تحرکات حادث در محیط امنیتی آن می‌ باشد. جمهوری اسلامی ایران یکی از کشورهایی است که طی 37 سال بعد از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی به رهبری امام خمینی تحولات شگرفی در حوزه امنیتی پیرامون آن رخ داده است که با واکاوی اقدامات اطلاعاتی و امنیتی صورت گرفته علیه ایران، رد پای اسراییل در اکثر این اقدامات ضد امنیتی علیه ایران کاملا آشکار و محسوس است. از این رو در این پژوهش در صدد برآمدیم تا با بررسی بستر‌ها و ساز و کارهای اقدام اطلاعاتی اسراییل علیه جمهوری اسلامی ایران در سال‌های 1383 الی 1393 به عنوان دغدغه اصلی پژوهش موضوعاتی را که می‌تواند برای ایران به عنوان آسیب و یا تهدید از سوی این رژیم مطرح باشد، که نتیجه آن بر امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران تاثیر می‌گذارد، احصاء گردد و سپس پیشنهادات مقتضی در همین زمینه ارائه شود.
در این تحقیق از روش تحلیلی – تفسیری و گفتگوی عمیق استفاده شده است. ابتدا اطلاعات مورد نیاز از منابع کتابخانه ای و اینترنتی و اسناد و مدارک موجود جمع آوری شده و در کنار آن با ارائه پرسشنامه و گفتگوی عمیق با صاحبنظران این موضوع از جمله محققین، نخبگان و مسئولین اطلاعاتی و امنیتی کشور (15 نفر که شامل 10 نفر مقامات مسئول اطلاعاتی و امنیتی و نظامی و  5 نفر از نخبگان آکادمیک) اطلاعات جمع آوری شده ارزیابی و سپس برای اعتبار سنجی روایی تحقیق، موضوعات تحصیل شده با تعداد سه تن از مسئولین رده بالای اطلاعاتی و امنیتی کشوری و لشکری و آکادمیک به صورت میزگرد، مطرح و در نهایت با تجزیه و تحلیل و جمع­ بندی مطالب به دست آمده، نتایج نهایی مشخص شده است. یافته های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که در حال حاضر رژیم صهیونیستی اسراییل، ساز و کار اقدام اطلاعاتی خود علیه ایران را از تبلیغ صرفا رسانه‌ای به ضربه‌ی هوشمند و ایران هراسی (شیعه هراسی) نظام مند، گفتمان سازی اجتماعی و ایجاد گسست بین جامعه – حکومت اسلامی تغییر داده است که دلایل آن را می‌توان در موضوعاتی همچون؛ ناکامی این رژیم در توقف محور مقاومت، حفاظت ناکافی سوژه های ارزشمند از سوی دستگاه‌های حفاظت اطلاعاتی، گستردگی سوژه‌های آسیب پذیر دانست.