مقامات اسراییلی هم چنان در پی محاصره فلسطینی ها و گذاشتن آنها در کمندهای اقتصادی، نظامی هستند. یکی از واپسین موارد این سیاست، احداث دیوار حایل می باشد که از حیث حقوقی و بشردوستانه، تاملات زیادی را برانگیخته است. هدف از ساخت این دیوار حفظ امنیت شهروندان اسراییلی و جلوگیری از ورود مبارزان فلسطینی بیان شده بو د . در همین راستا، در دسامبر 2003 مجمع عمومی به عنوان تجلی جامعه جهانی خواستار بررسی مشروعیت ساخت دیوار توسط دیوان بین الملل شد. با بررسی رای مشورتی صادره از سوی دیوان مغایرت ساخت آن با اصول مندرج در منشور ملل متحد، حقوق بشر و حقوق بشردوستانه امری بدیهی به نظر می رسد . بررسی الزامات و تعهدات اسراییل، کشور های ثالث و سازمان ملل برای پایان دادن به وضعیت غیرقانونی ناشی از ساخت دیوار از مهم ترین بخش های این رای به شمار می رود؛ رایی که نقطه طلایی آن در تلقی مساله به عنوان یک امر مرتبط با صلح و امنیت بین الملل است. مقاله حاضر با نگرشی حقوقی بر اعتبار حکم دیوان بین المللی دادگستری، دستاوردهای حکم آن دادگاه (رسمیت یافتن فلسطین به عنوان یک واحد سیاسی) را به تفصیل بررسی کرده است.