دانش نامه مک میلان، بهار عربی را طیفی از رویدادها از اعتراضات سیاسی گرفته تا جنگ داخلی که در تعدادی از کشورهای عربی از جمله لیبی، مصر، تونس و سوریه ایجاد شده، تعریف می کند . اما شاید با مسامحه بتوان بهار عربی را دوره جدیدی از اسلا م گرایی مدنی و دموکراسی خواهی در کشورهای عربی خاورمیانه و شمال آفریقا دانست. موج کنونی اسلامگرایی در سوریه نیز همچون دیگر کشورها دارای نمایندگان مختلفی است که از بنیادگرایان سلفی تا اسلا مگرایان معتدل را در بر می گیرد. هر یک از این نحله ها نسخه خاص خود را برای اداره کشور به مثابه گزینه نظام سیاسی کنونی تجویز می کنند. مقاله حاضر ضمن بررسی مدل اسلام گرایی اخوان المسلمین و اسلام گرایی سلفی جبهه النصره به عنوان دو مورد از گونه های عمده اسلام گرایی در سوریه، از یک سو سعی در شناخت دیدگاه ها و مواضع آ نان در قبال مسائل مختلف پیش رو داشته و از سوی دیگر، می کوشد تاثیرات پروژه اسلا م خواهی بر امنیت ملی اسراییل را تحلیل و ارزیابی نماید.
