ترکیه در اکثر سال های قرن بیستم ترجیح داده بود خود را درگیر مسائل خاورمیانه نکند . به هر ترتیب آنکارا با یک حرکت تاریخی از این سنت کمالیست به یک بازیگر بسیار مهم و فعال در منطقه تبدیل شد. تحت هدایت حزب عدالت و توسعه، ترکیه رابطه نزدیکی با ایران، عراق و سوریه برقرار کرد، جایگاه ریاست سازمان کنفرانس اسلامی OIC را به دست آورد و به نیروهای سازمان ملل در لبنان کمک نمود. سیاست های راهبردی ترکیه به عنوان کشوری اثرگذار در خاورمیانه پیامد هایی را بر روابط ترکیه و اسراییل گذاشته، به طوری که روابط ترکیه با ایران و حماس منجر به بروز تناقضاتی در روابط این کشور با اسراییل و آمریکا شده است. در این نوشتار به بررسی ملاحظات راهبردی ترکیه در قالب سه دیدگاه نوعثمانی گرایی، کمالیسم و گلیسم ترکی و تاثیر هریک از آنها بر روابط ترکیه و اسراییل می پردازیم. حاصل این مباحث این است که به فراخور ارتقای منزلت و قدرت اسلام گرایان، تناقضاتی در هم سویی ترکیه با رژیم صهیونیستی اسراییل پدید می آید. تناقضی که با توجه به وداع پی درپی کمالیست ها با کریدورهای قدرت در آنکارا، کوتاه نخواهد بود و می توان گفت که ماه عسل ترک ها با یهودی ها، دیری است که به سر آمده است.