هویت آنگاه که در کناکنش با دیگری قرار می گیرد، اساس زیست اجتماعی یک فرد یا واحد سیاسی - اجتماعی را سامان داده، به آن معنا می بخشد. فرهنگ سیاسی جایگاه نمایش هویت و مرزهای یک واحد سیاسی می باشد. اسراییل، یکی از خاص ترین نمونه ها در گفتار از هویت و دیگری است. این رژیم، با داعیه پاسداری از کیان باورمندان به آیین یهود پا گرفته است . مقاله پیش رو در پی واکاوی ارکان هویت و دیگری در گفتمان فرهنگ سیاسی این رژیم، و نیز به دنبال نمایش خودی ها و غیرخودی ها در فرهنگ سیاسی رژیم صهیونیستی است . نویسنده بر این باور است که هویت اسراییل، بیش از آنکه از منابع ایجابی باشد، سلبی، دگرسازانه و استوار بر خصومت سازی است . چارچوب نظری جستار، نظریه تحلیل گفتمان، به ویژه خوانشی است که ارنستو لاکلا و شنتال موف از آن به دست می دهند.
