رژیم اسراییل از زمان تشکیل در سال 1948همواره با کشورهای اسلامی در حال درگیری و جنگ بوده است. کشمکش ها میان این رژیم و همسایگانش از ابتدا تاکنون ادامه داشته؛ زیرا هیچ یک از کشورهای عرب منطقه خاورمیانه حضور این رژیم را برنتابیده و تلاش نموده اند به مقابله با آن پرداخته، از توسعه نفوذ آن جلوگیری نمایند. اگر چه برخی کشورهای عربی مانند مصر و اردن به تدریج تابوی روابط با این رژیم را شکستند، اما هنوزهم ملت های منطقه روابط با این رژیم را برنتابیده و بسیاری از دولت ها هم به صورت آشکار یا پنهان از برقراری رابطه با این رژیم اجتناب نموده اند. بیشتر مشکلات اعراب با این رژیم به نحوه شکل گیری آن مربوط می شود. لذا هویت و مشروعیت این رژیم مقبول کشورهای مسلمان نیست. بنابراین همواره سیاستمداران رژیم اسراییل در صدد رفع این ضعف اساسی بوده و سیاست خارجی خود را بر این اساس سامان داده اند. لذا نگارندگان این پژوهش درصدد پاسخ به این پرسش اساسی هستند که عامل هویت و مشروعیت چه تاثیری بر سیاست خارجی رژیم اسراییل از زمان تاسیس این رژیم تا پایان یافتن جنگ سرد داشته است؟