خیزش های مردمی اخیر در خاورمیانه و شمال آفریقا که پس از امواج اول تا سوم، به عنوان موج چهارم بیداری اسلامی شناخته می شود، تاثیر بسیاری بر ابعاد امنیت ملی کشورهای مختلف و به ویژه قدرت های منطقه ای و فرامنطقه ای دارد. به طوری که روندکاوی خیزش ها بیانگر این واقعیت است که خاورمیانه جدیدی در حال شکل گیری است که با ساختار فعلی تفاوت های قابل ملاحظه ای خواهد داشت. در این میان به دلیل وابستگی همه جانبه نظام های تحت اعتراض به ایالات متحده و ماهیت ضداستبدادی و ضداستکباری قیام ها، به نظر می رسد اثراتی راهبردی بر امنیت منطقه ای کاخ سفید در کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت داشته باشد. مقاله حاضر تلاش دارد پس از بررسی اجمالی امواج چهارگانه بیداری اسلامی، به تفکیک خیزش های اخیر از منظر جغرافیای امنیتی و منافع ملی آمریکا در منطقه پرداخته و تاثیرات این قیام ها را مورد بررسی قرار دهد. فرض مقاله آن است که تحولات مذکور موجب ایجاد تهدیدات امنیتی در ابعاد نظامی، سیاسی، اقتصادی  انرژی و فرهنگی - اجتماعی برای موقعیت واشنگتن شده است. لذا این دولت با سوار شدن بر خیزش های مردمی، برنامه ریزی می کند تا جهت و شیب این تحولات را به سمت اهداف و منافع مورد نظر خود هدایت کرده و نقاط تهدید را به فرصت تبدیل نماید. شناخت این نقاط برای سیاست سازان و تصمیم گیران نهادهای ذیربط در جمهوری اسلامی ایران ضرورتی غیرقابل توصیف دارد.