امروزه با توجه به افزایش تقاضای جهانى انرژی، دستیابى به منابع انرژی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این چهارچوب گاز طبیعى و استفاده های گوناگون از آن رقابت بین کشورهای تولیدکننده و واردکننده آن را افزایش داده است. در این بین ترکیه به عنوان پل ارتباطى میان دو تمدن شرق وغرب و قرار داشتن در مسیر انتقال انرژی خاورمیانه به کشورهای حوزه دریای خزر و روسیه به اروپا، به یک منطقه ژئواکونومیک و استراتژیک تبدیل شده است. ترکیه بیش از 90 درصد انرژی خود را وارد مى کند و هیچ گونه ذخایر انرژی ثبت شده ندارد اما با استفاده از موقعیت ژئوپلتیکى و سیاست خارجى واقع گرایانه و همچنین بهره گیری از استراتژی انرژی خود و اروپا، توانسته است به عنوان پل ارتباطى انرژی بین کانون انرژی جهان، یعنى منطقه نفت خیز خاورمیانه وآسیای مرکزی و بازارهای مصرف آن در اروپا تبدیل شود. هدف این مقاله، تحلیل علل و عواملى است که ترکیه را به عنوان یکى از مهمترین مسیرهای ترانزیت انرژی در جهان تبدیل کرده است.