در آغاز هزاره سوم تحولات و رویدادهاى مهم بین المللى، تأثیرات عمده اى بر نقاط مختلف جهان داشته است. در این میان مناطقى که پیوندگاه اقتصاد و امنیت جهانى محسوب مى شوند، اهمیتى دو چندان دارند. منطقه خلیج فارس یکى از این مناطق است که از روند تحولات جهانى متاثر و دگرگونى داخلى آن هنجارساز نظام بین الملل مى گردد. تحولات ناشى از روند جهانى شدن در حوزه های مختلف سیاسى، اقتصادی و اجتماعى آنها را به سوی گسترش روابط اقتصادی و فرهنگى با غرب کشانده است. شوراى همکارى خلیج فارس که همگرایى نخستین خود را با هدف کسب منافع اقتصادى و امنیتى مشترک آغاز کرده بود، در ده سال اخیر براى تأثیرگذارى بر روندهاى سیاسى و مالى منطقه به جریان اصلاحات اقتصادى پیوسته است. دولت هاى رانتیر منطقه مى کوشند با بهره برداری از تجارب کشورهاى توسعه یافته، اقتصاد تولید محور را جایگزین اقتصاد نفتى کنند. هدف از این مقاله میزان سنجى کارآمدى و ناکارآمدى برنامه هاى اصلاحات اقتصادى کشورهاى GCC است.