کارشناس ارشد مطالعات منطقه ای دانشگاه علامه طباطبایی
چکیده
در سال 1948 که رژیم اسراییل تاسیس گردید، عرب های ساکن در محدوده این رژیم شوک عظیمی را تجربه کردند. جمعیت به نسبت پرتعداد آن ها مانع از انکار عینی و گستره عرب ها شد. از سوی دیگر، سیاست های صهیونیستی برای تاسیس کشوری یکدست و مدرن اعراب را بر سر دو راهی قرار داد: وداع با هویت قومی – دینی یا هضم و جذب شدن در جامعه اسراییل. اعراب داخل و خارج اسراییل کوشش های متعددی برای تادیه و تضمین حقوق خود به کار بستند. در مقابل سیاست گذاران اسراییل با اعمال مقررات کنترل هوشمند و لایه لایه، اعراب را به حاضرانی غایب مبدل ساختند. بر این اساس اعراب 1948 در داخل اسراییل حاضرانی بی نقش و ناموجود هستند.
