برخوردهای سلطه جویانه قدرت های بزرگ با ایران موجب شده است که مکاتب مختلف فکری از منظر ایدئولوژیک مورد توجه فعالان سیاسی در ایران قرار گیرد. گرچه اولین بار در سال 1813 میلادی، روسیه موجب تجزیه ایران شد ولی چیره دستی لیبرال دموکراسی های غربی به رهبری انگلیس و آمریکا بر امور ایران موجب شد که جهت گیری ذهنی ما نسبت به دو اندیشه غالب و رقیب کمونیستی و لیبرالی نامتوازن باشد. برخلاف تمایل و پذیرش نسبت به مکتب فکری سوسیالیستی، مکتب لیبرالی به عنوان اندیشه ای ذاتا نامطلوب محسوب می شود.
