همراه با آفرینش انسان، تعارض، کشمکش و درگیری نیز پا به عالم هستی گذاشت. نزاع میان دو برادر، هابیل و قابیل آرام آرام در درون بشریت نهادینه گردید و بخش اعظم تاریخ با جنگ های دهشتناک میان انسان ها رقم خورد. در برخورد با این پدیده نگرش آرامانگرایانه و رئالیستی مطرح می شود. نگرش آرمانگرایانه نفس جنگ را نامطلوب و منفور می داند و نگرش رئالیستی با مبنایی ماکیاولی و هابزی است و مبتنی بر این است که انسان برای تکامل بیشتر و توسعه بهتر نیازمند حذف رقبای خویش و تصاحب منافع دیگران است.
