دانش آموخته دکتری و پسادکتری آینده پژوهی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
چکیده
پرسش اصلی در این پژوهش حول موضوع داعش در عراق و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران شکل گرفته است. با پیشروی داعش در درون عراق و تصرف برخی از شهرها و استانها و اعلام حکومت و خلافت در شهرهای تحت تصرف، در وهله نخست این پرسش مطرح میگردد که آینده عراق چگونه خواهد شد؟ متناسب با پاسخ ارائه شده به این پرسش، سئوال مهمتر دیگری نیز قابل طرح و بررسی است و آن اینکه ایران در وضعیت فعلی و آینده احتمالی عراق، چه سیاستها و مواضعای را باید در پیش گیرد؟ و بهعبارت دیگر در برابر پدیده داعش چه باید کرد؟ برای پاسخ به این پرسش ابتدا گفته شده که چرا وضعیت داخلی عراق برای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران مهم و حیاتی است؛ در ادامه آیندههای بدیل عراق با در نظر گرفتن پدیده داعش بررسی و در نهایت نتیجهگیری شده است که اقتضای امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران حمایت قاطع اما مدیریتشده از دولت شیعی و گروههای شیعی حاضر در حاکمیت فعلی عراق و برخورد قاطع با گروه داعش و رهبران آن است. برای این منظور پیشنهاد شده که ایران با تقویت نظامی گروههای شیعی و بدون حضور فیزیکی در این کشور سیاست حذف داعش از صحنه سیاسی عراق را به شدت دنبال نماید. همچنین با توجه به موضعگیریها و رفتارهای غیر دیپلماتیک و تصویر ایجاد شده از این گروه در میان مردم کشورهای منطقه از ظرفیت دیپلماتیک (دیپلماسی عمومی) و فضای رسانهای خود برای ایجاد اختلاف بین مردم کشورهای سنی همسایه مثل ترکیه، قطر و عربستان و... با این گروه استفاده نماید.
رضایان قیه باشی,احد . (1402). گروه داعش، دولت عراق و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران. (e172440). مطالعات منطقه ای: اسرائیل شناسی و آمریکاشناسی, 24(1), e172440
MLA
رضایان قیه باشی,احد . "گروه داعش، دولت عراق و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران" .e172440 , مطالعات منطقه ای: اسرائیل شناسی و آمریکاشناسی, 24, 1, 1402, e172440.
HARVARD
رضایان قیه باشی احد. (1402). 'گروه داعش، دولت عراق و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران', مطالعات منطقه ای: اسرائیل شناسی و آمریکاشناسی, 24(1), e172440.
CHICAGO
احد رضایان قیه باشی, "گروه داعش، دولت عراق و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران," مطالعات منطقه ای: اسرائیل شناسی و آمریکاشناسی, 24 1 (1402): e172440,
VANCOUVER
رضایان قیه باشی احد. گروه داعش، دولت عراق و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران. مطالعات منطقه ای, 1402; 24(1): e172440.