پساصهیونیسم به ­رغم تفاوت‌‌های محدود در گرایش­‌ها و روندها، عمدتا بر ناتوانی گفتمان صهیونیستی در حل بحران‌‌های نفوذ و یکپارچگی تمرکز دارد، در پیش و بیش از آنکه یک بازیگر سیاسی باشد، جنبشی فکری است. این جنبش فکری از پتانسیل و دینامیسم پرتوانی برای شکل ­دهی به برداشت­‌ها و ادراکات اسرائیلی­‌ها برخوردار است؛ لیکن به ‌واسطه استیلای گفتمان امنیت­ محور و دگرساز یا غیریت ­پرور صهیونیستی، فاقد مکانیسم تحرک آفرین سیاسی است. به نظر می­رسد در شرایط افول گفتمان ­محوری صهیونیست­ ها، تلاش­‌های پساصهیونیسم از ساحت اندیشه فراتر رفته به حوزه جامعه و سیاست تسری یابد. مقاله پیش رو به تبیین و تخمین نقش و وزن پسا صهیونیسم در ساحت سیاسی اختصاص دارد. این موضوع را با تشریح دلایل اقبال جامعه جهانی به جنبش پساصهیونیستی آغاز می ­کنیم و در ادامه به تحلیل نقش آن‌ها در عرصه اجتماعی سیاسی اسرائیل می­ پردازیم.