مشارکت در انتخابات و رای‌ دادن از مهم‌ترین مؤلفه‌های رفتار سیاسی شهروندان محسوب می‌شود. در تبیین چگونگی مشارکت شهروندان، ترجیحات رای‌دهی و کیفیت تصمیم‌گیری در گزینش و رای ‌‌دادن به نامزدهای انتخاباتی، سه الگو و رویکرد نظری جامعه‌شناختی، رویکرد روانی - سیاسی و رویکرد انتخاب عقلایی - اقتصادی وجود دارد. مقاله حاضر ضمن تحلیل و ارزیابی این سه دسته نظریه و در پاسخ به این پرسش که در رژیم صهیونیستی رفتار انتخاباتی شهروندان با کدام یک از الگوها و بنیان‌های نظری قابل تبیین است؟ بر این فرضیه تاکید دارد که رفتار انتخاباتی و رای‌دهی، پدیده‌ای زمان ‌پرورده، زمینه‌ پرورده و مکان ‌پرورده است و از این ‌رو نمی‌توان به فرضیه‌ای جها‌‌ن ‌شمول دست یافت که چرایی، چگونگی و محتوای رای‌دهی را در همه حوزه‌های انتخابیه درون یک واحد جغرافیایی از جمله رژیم صهیونیستی، بر اساس آن مورد تحلیل و ارزیابی قرار داد و برای تاثیرسنجی مبانی تاثیرگذار بر ترجیحات رای‌دهی در این رژیم، بایستی از دیدگاه‌های تلفیقی در این خصوص بهره برد. یافته اجمالی تحقیق این است که رفتار انتخاباتی در رژیم صهیونیستی تابعی از عوامل اقتصادی - اجتماعی، دستیابی به امنیت، ارزش‌های دینی و ایدئولوژیک، ویژگی‌های فردی رهبر حزب، موضع‌گیری نسبت به مذاکرات سازش با فلسطین و خواستگاه قومی رای‌دهندگان می­باشد.