یکی از اصول اساسی و مهم نظام سیاسی ایالات متحده آمریکا نظام نمایندگی است و می‌توان گفت در این کشور تقریبا بیش از هر کشور دیگری انتخابات برگزار می‌شود. این انتخابات در سطوح دولت فدرال، دولت‌های ایالتی و محلی برپا می‌شود. نظام انتخاباتی در ایالات متحده آمریکا ارتباط تنگاتنگی با نظام حزبی دارد. آمریکا از سویی دارای یک نظام پنجاه حزبی است و از سوی دیگر چهار حزب بر آن حکومت می‌کنند و از منظری دیگر تنها دو حزب قدرت را دست به دست میان خود می­گردانند. در انتخابات ریاست جمهوری این دست به دست شدن قدرت میان دو حزب اصلی جامعه آمریکا (دموکرات و جمهوری­خواه) از دیگر انتخابات بارزتر است. در سطح دولت فدرال، رئیس‌جمهور از طریق یک سیستم دو مرحله‌ای انتخابات از یک سو توسط مردم و از سوی دیگر توسط افراد منتخبی که می­بایست فرد خاصی را انتخاب کنند (موسوم به مجمع گزینندگان) برای چهار سال برگزیده می‌شود. برگزیده شدن رئیس‌جمهور فرایند چندین ماهه و حتی گاهی چند ساله را پشت سر می­گذارد. در این فرایند، مناظرات انتخاباتی میان نامزدهای دو حزب اصلی قابل توجه­تر است. نتایج این مناظره­ها سهمی ویژه در رقم خوردن نتیجه پایانی انتخابات دارند. نامزدهای حزب دموکرات و جمهوری­خواه هر یک با استفاده از واژه­ها، اصطلاحات، معناشناسی خاص، تسلط بر ضعف­ها و چالش­های داخلی و خارجی، ارائه برنامه و غیره می­کوشند برنده نهایی مناظره در نظرسنجی­ها شوند. یکی از مناظره­های مهم میان نامزدهای دو حزب اصلی جمهوری­خواه و دموکرات در ادوار انتخابات ریاست جمهوری تاریخ ایالات متحده، میان میت رامنی و باراک اوباما در سال 2012 برگزار شد. در این مقاله کوشش شده است با بهره­گیری از روش تحلیل محتوا، توصیف و استنباط روشنی از سه مناظره انتخاباتی میان اوباما و رامنی ارائه شود.