یهودیان ایران به عنوان یک گروه اقلیت، تاریخ طولانی و پیچیده‌ای دارند؛ به ویژه مهاجرت به اسرائیل در دوران معاصر تاثیر ویژه‌ای در سرنوشت آنها داشته است. بعد از پیروزی انقلاب‌اسلامی و تغییر ماهیت روابط ج.ا.ا و اسرائیل از دوستی دیرینه به دشمنی عمیق، همواره شناخت و آگاهی از تحولات سیاسی، اجتماعی یکدیگر برای دو طرف اهمیت داشته است. علی‌رغم رویکرد انقلاب اسلامی مبنی بر پذیرش و احترام به اقلیت‌های دینی، اما گستردگی تبلیغات منفی جهانی علیه ج.ا.ا مانع شناخت درست جامعه دانشگاهی و مدیران فرهنگی نسبت به «یهودیان ایرانی در اسرائیل» گردیده است؛ به گونه‌ای که در منابع فارسی تقریباً مطلب مدونی در این خصوص وجود ندارد. این پژوهش با استفاده از «نظریه کشش و فشار» به بررسی زمینه‌ها و دلایل مهاجرت یهودیان ایرانی به اسرائیل و چرایی ترجیح بخش قابل توجهی از آنان برای مهاجرت به آمریکا و اروپا در چارچوبی متفاوت از روایت‌های کلاسیک صهیونیستی می‌پردازد. نظریه کشش و فشار، عوامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی که موجب تمایل و یا بی‌میلی این اقلیت نسبت به مهاجرت به اسرائیل شده‌اند را بررسی می‌نماید. روش تحقیق مطالعه موردی بوده و بر تحلیل داده‌های تاریخی و اسنادی متمرکز است. یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که انتخاب مقصد مهاجرت برای یهودیان ایرانی بیش از آنکه صرفاً ایدئولوژیک باشد؛ متأثر از عوامل فرهنگی، سیاسی، و اقتصادی بوده است. علاوه بر تلاش‌های نهادهای صهیونیستی برای جذب یهودیان ایرانی، نگرش سکولار و غیرسیاسی یهودیان ایرانی، شرایط سیاسی-اقتصادی و فرصت‌های بهتر در آمریکا و اروپا، نقش مهمی در انتخاب مقصد مهاجرت داشته‌اند.