بازخوانی ساختارهای سیاست خارجی در هر دوره ای برای هر کشوری ضروری به نظر می رسد. این رویکرد فعالانه در عرصه بین الملل نقطه عطفی برای حرکت به پیش خواهد بود. روابط ایران و آمریکا که چندی پیش هر چند به صورت محدود آغاز شد، تغییر در نگرش را در ذهن متبادر می سازد، اما ادامه و به نتیجه رسیدن آن نیازمند گذر از هیجانات و رسیدن به عقلانیت کاربردی است. در ایران معمولا دو نگرش خوش بینانه آرمانی و بدبینانه بی بنیاد در زمینه روابط با آمریکا وجود دارد. این «مسئله» معرفتی در مطالعه سیاست خارجی آمریکا نیازمند بازنگری جدی می باشد. رویکرد عملگرایانه سیاست خارجی امریکا، بازسازی رویکردهای صاحب منصبان ایران را ضروری می سازد. به نظر برخی از صاحب نظران، آمریکا سیاست حفظ وضع موجود را به نفع افزایش بیش از پیش قدرت و منزلت بی همتایی خود کنار گذاشته است و در صدد به هم ریختن این نظم است. در این وضعیت، بهترین فرصت برای ایران جهت حل و فصل مشکلات با آمریکا قبل از فرا رسیدن انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 است.